7%

Στόχος είναι μέχρι το 2008 το 7% των Ελλήνων να έχει ευρυζωνική σύνδεση στο Internet. Ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι μέχρι το 2008 το πολύ 7% των Ελλήνων να μην έχει ευρυζωνική σύνδεση στο Internet. Αλλά το χάσαμε και αυτό το τραίνο όπως και τόσα άλλα στο παρελθόν. Το πρόβλημα δεν οφείλεται τόσο στην εκάστοτε κυβέρνηση όσο στον βαθύτατο συντηρητισμό μας ως κοινωνία.

Τηλεόραση

Όταν έγινε η επίθεση στην Νέα Υόρκη, σαν σήμερα πριν 5 χρόνια, ήμουν σε ένα συνέδριο σε ένα απομακρυσμένο χωριό στις Γαλλικές Άλπεις. Δεν υπήρχε τηλεόραση, μόνο ένα ραδιόφωνο και ένας υπολογιστής που συνδεόταν στο Internet μέσω modem.

Γυρνώντας πίσω σε εκείνες τις ημέρες με εντυπωσιάζει η αφέλεια τόσο η δική μου όσο και μερικών άλλων στο συνέδριο. Πιστεύω πως εκείνη η αφέλεια οφειλόταν μάλλον στο ότι κανείς βλέπει διαφορετικά τα πράγματα όταν τα βλέπει στην τηλεόραση.

Την επόμενη ημέρα της επίθεσης, ένας σύνεδρος έλεγε σε μια συζήτηση ότι τίποτα δεν θα άλλαζε ουσιαστικά στον κόσμο με την επίθεση. Ναι, οι ΗΠΑ μάλλον θα επιτίθενταν στο Αφγανιστάν αλλά από εκεί και πέρα τα πράγματα θα έμεναν τα ίδια. Η Ευρώπη είχε ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα τρομοκρατίας στο παρελθόν αλλά συνέχισε, λιγότερο ή περισσότερο, να λειτουργεί κανονικά. Το ίδιο θα έκαναν και οι ΗΠΑ. Συμφώνησα μαζί του. Προφανώς κάναμε λάθος. 5 χρόνια μετά τα πάντα είναι διαφορετικά. Ίσως να είχαμε καταφέρει να δούμε την επερχόμενη αλλαγή αν είχαμε δει και εμείς τις συγκλονιστικές εικόνες από την επίθεση. Ίσως πάλι όχι. Αν όμως η υποβάθμιση της σημασίας της επίθεσης από μέρους μας οφειλόταν στο ότι δεν είχαμε δει ακόμα τις σχετικές εικόνες (και τις είδαμε πολύ αργότερα), τότε μήπως η παρατεινόμενη υστερία των τελευταίων 5 ετών οφείλεται στο ότι όλοι οι υπόλοιποι είδαν την επίθεση «ζωντανά»;

Ζεστά κουλούρια

Έδωσα το iBook στον τοπικό Authorized Service Provider για επισκευή. Όση ώρα έδινα τα στοιχεία μου εξελισσόταν μια σκηνή που μου θύμισε λίγο διανομή βιβλίων σε Ελληνικό πανεπιστήμιο. Το κατάστημα ήταν γεμάτο παιδιά (γύρω στα 18) που περίμεναν, μερικά μαζί με τους γονείς τους, για να πάρουν ένα MacBook. Όση ώρα ήμουνα εκεί έφυγαν περίπου 20 MacBook. Κάθε παιδί που ερχόταν έδινε το όνομά του, ο υπάλληλος το διέγραφε από μια λίστα και του έδινε το κουτί με το MacBook και μια σακούλα. Το κόστος ήταν γύρω στα 1450€ και εκτός από το MacBook περιελάμβανε AppleCare και ένα Tucano Second Skin. Τουλάχιστον αυτά μπόρεσα να δω, δεν ξέρω αν υπήρχε κάτι ακόμα. Όταν τελείωσα με τις δικές μου δουλειές, ρώτησα τον υπάλληλο που με εξυπηρετούσε ποιός ήταν ο λόγος του συνωστισμού. Μου εξήγησε ότι τα παιδιά έπαιρναν τα MacBook για να τα χρησιμοποιήσουν στην σχολή τους. Η σχολή θα πλήρωνε για το software και οι φοιτητές το MacBook. Δεν τρελαίνομαι με την ιδέα αλλά δεν ξέρω λεπτομέρειες για να μπορώ να την κρίνω. Ίσως η σχολή να έχει εργαστήρια υπολογιστών με Macs και να έχει κάνει συμφωνία με το κατάστημα για να πάρουν φτηνά MacBook μόνο όσοι θέλουν χωρίς να το απαιτεί. Οι φοιτητές εδώ πληρώνουν δίδακτρα* αλλά είναι λιγότερα από το κόστος του MacBook για να πω «δεν έγινε τίποτα, ένα ακόμα μικρό σε σχέση με τα υπόλοιπα κόστος». Τέλος πάντων, η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε να βλέπω τόσα MacBooks να φεύγουν τόσο γρήγορα. * Ένα από τα πιο «περίεργα» πράγματα που έμαθα πρόσφατα είναι ότι οι φοιτητές στην «κομμουνιστική» Κίνα πληρώνουν δίδακτρα.

Εκπληκτικό

Ο παλιός μου Macintosh, ένας Color Classic αγορασμένος το '93 (αν θυμάμαι καλά) έχει αποσυρθεί εδώ και καιρό, αλλά συνεχίζει να λειτουργεί. Τουλάχιστον ο πατέρας μου τον χρησιμοποιεί ακόμα για να παίζει Mahjong. Καθώς το iBook μου γερνούσε και άρχισα να σκέφτομαι την αντικατάστασή του, είχα πιστέψει ότι θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω σε κάποιον δευτερεύοντα ρόλο. Συγκεκριμένα, ήθελα να το χρησιμοποιήσω ως προσωπικό server. Η ιδέα ήταν ότι ο G3 είναι παραπάνω από ικανοποιητικός για αυτήν την δουλειά, και με έναν εξωτερικό Firewire (ή δύο) θα είχα όλον τον αποθηκευτικό χώρο που θα χρειαζόμουνα για έναν προσωπικό web server, ένα subversion repository και ότι άλλο σκεπτόμουνα (και σκεπτόμουνα πολλά). Και υπάρχουν μερικά ακόμα πλεονεκτήματα, όπως ενσωματωμένο poor man's UPS, και ενσωματωμένη οθόνη. Η πρώτη ανατροπή στο σχέδιο ήταν όταν το logic board στο iBook πέθανε. Ευτυχώς τότε το iBook καλυπτόταν από το iBook logic board repair extension program. Η αλλαγή του logic board έγινε και το iBook συνέχισε να δουλεύει μια χαρά. Αλλά όχι για πολύ. Τον Μάρτιο το καινούριο logic board πέθανε και με δεδομένο ότι το iBook δεν καλυπτόταν πια από το extension program μαζί πέθαναν και οι ελπίδες μου για έναν iBook server. Ρώτησα σε ένα τοπικό (ζω στην Ολλανδία) Apple Service Provider και μου είπαν ότι η αντικατάσταση του logic board θα κόστιζε γύρω στα 1000€. Πέρασαν αρκετοί μήνες και ενδιάμεσα αγόρασα ένα MacBook οπότε η ανάγκη να επισκευάσω το iBook δεν ήταν μεγάλη. Συνέχιζα όμως να σκέφτομαι την ιδέα του server (ολόκληρη static IP έχω, να την αφήσω να πάει χαμένη;) Άρχισα να ψάχνω για μεταχειρισμένο Mac και βρήκα μερικά PowerMac G4 σε τιμή κάτω από 200€. Σε αυτήν την περίπτωση θα έπρεπε να πάρω και μια οθόνη. Και με δεδομένο ότι είμαι νομάς, εξ επαγγέλματος, δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να φορτωθώ ένα μεγάλο μηχάνημα. Είχα αρχίσει να καταλήγω στην λύση ενός iMac G3 (γύρω στα 120€) αλλά πάλι υπήρχε το πρόβλημα του όγκου. Παρεπιπτόντως, μια πολύ καλή λύση θα ήταν ένας Mac Mini αλλά είναι πολύ ακριβός. Συνοπτικά, καμιά λύση δεν με ικανοποιούσε και ταυτόχρονα με λυπούσε το γεγονός ότι το iBook θα ήταν άχρηστο. Σε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια, τηλεφώνησα ξανά στον τοπικό Apple Service Provider και ρώτησα την τιμή για το logic board. Αυτήν την φορά 600€. Η επόμενη ερώτηση. Μήπως η Apple θα κάνει την αλλαγή δωρεάν; Η απάντηση: όχι αλλά μπορώ να τηλεφωνήσω και να ρωτήσω. Μου δίνουν τον αριθμό και τηλεφωνώ. Εξηγώ το πρόβλημα στην υπάλληλο, και με ρωτάει ποιός είναι ο serial number του iBook. Δεν θυμάμαι αλλά εκπλήσομαι. Της έχω ήδη πει ότι το μηχάνημα είναι αγορασμένο πριν από 4 χρόνια. Την ρωτάω αν καλύπτεται ακόμα από το extension program και μου απαντάει ότι αυτό δεν εξαρτάται από τα χρόνια αλλά από τον serial. Αρχίζω να είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος αλλά δεν μπορούμε να συνεχίσουμε γιατί δεν έχω τον serial. Τηλεφωνώ ξανά το απόγευμα. Ίδια διαδικασία. Λέω ποιός είναι ο serial και αναφέρω ότι έχω ήδη αλλάξει το logic board μια φορά. Περιγράφω το πρόβλημα για να σιγουρευτεί ότι αφορά το logic board. Καλεί ένα άλλο τμήμα (τουλάχιστον έτσι μου είπε) για να πάρει το OK για την επισκευή. Περιμένω. Και μετά από δύο λεπτά μου λέει ότι η επισκευή εγκρίθηκε. Θα πρέπει να πάω το iBook σε έναν Authorized Service Provider και αυτοί θα δουν στο σύστημά τους ότι η επισκευή εγκρίθηκε και θα την κάνουν. Ελπίζω μόνο οι τεχνικοί να μην φρίξουν όταν δουν σε τι κατάσταση είναι το iBook με δεδομένα ότι το έχω ανοίξει μερικές φορές και κάποιες βίδες είναι «φαγωμένες».