Ζεστά κουλούρια

Έδωσα το iBook στον τοπικό Authorized Service Provider για επισκευή. Όση ώρα έδινα τα στοιχεία μου εξελισσόταν μια σκηνή που μου θύμισε λίγο διανομή βιβλίων σε Ελληνικό πανεπιστήμιο. Το κατάστημα ήταν γεμάτο παιδιά (γύρω στα 18) που περίμεναν, μερικά μαζί με τους γονείς τους, για να πάρουν ένα MacBook. Όση ώρα ήμουνα εκεί έφυγαν περίπου 20 MacBook. Κάθε παιδί που ερχόταν έδινε το όνομά του, ο υπάλληλος το διέγραφε από μια λίστα και του έδινε το κουτί με το MacBook και μια σακούλα. Το κόστος ήταν γύρω στα 1450€ και εκτός από το MacBook περιελάμβανε AppleCare και ένα Tucano Second Skin. Τουλάχιστον αυτά μπόρεσα να δω, δεν ξέρω αν υπήρχε κάτι ακόμα. Όταν τελείωσα με τις δικές μου δουλειές, ρώτησα τον υπάλληλο που με εξυπηρετούσε ποιός ήταν ο λόγος του συνωστισμού. Μου εξήγησε ότι τα παιδιά έπαιρναν τα MacBook για να τα χρησιμοποιήσουν στην σχολή τους. Η σχολή θα πλήρωνε για το software και οι φοιτητές το MacBook. Δεν τρελαίνομαι με την ιδέα αλλά δεν ξέρω λεπτομέρειες για να μπορώ να την κρίνω. Ίσως η σχολή να έχει εργαστήρια υπολογιστών με Macs και να έχει κάνει συμφωνία με το κατάστημα για να πάρουν φτηνά MacBook μόνο όσοι θέλουν χωρίς να το απαιτεί. Οι φοιτητές εδώ πληρώνουν δίδακτρα* αλλά είναι λιγότερα από το κόστος του MacBook για να πω «δεν έγινε τίποτα, ένα ακόμα μικρό σε σχέση με τα υπόλοιπα κόστος». Τέλος πάντων, η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε να βλέπω τόσα MacBooks να φεύγουν τόσο γρήγορα. * Ένα από τα πιο «περίεργα» πράγματα που έμαθα πρόσφατα είναι ότι οι φοιτητές στην «κομμουνιστική» Κίνα πληρώνουν δίδακτρα.