WWDC 2006

Δύο παρατηρήσεις για το Leopard (με πολύ μεγάλη καθυστέρηση):

Όταν ανακοινώθηκε το Time Machine υπήρξαν μερικά λεπτά στα οποία πίστευα ότι το όνειρό μου για ένα versioned file system είχε γίνει πραγματικότητα. Πριν μερικές ημέρες είχα περάσει ένα μεγάλο μέρος των αρχείων μου σε ένα subversion repository και αρχικά σκέφτηκα "χαμένος ο κόπος". Τελικά, το Time Machine δεν κάνει αυτήν την δουλειά αλλά απλώς είναι ένα (ομολογουμένως εντυπωσιακό στην χρήση) σύστημα για backups. Το βασικό ερώτημα για μένα είναι πώς χειρίζεται τεράστια αρχεία, όπως για παράδειγμα μια disk image από το Parallels μεγέθους 10GB. Αν κρατάει πλήρες διαφορετικό backup σε κάθε αλλαγή (ουσιαστικά σε κάθε χρήση) τότε ο χώρος στον εξωτερικό σκληρό θα τελειώσει γρήγορα. Αν κρατούσε diffs τότε τα πράγματα θα ήταν εντάξει. Αυτό όμως μάλλον δεν συμβαίνει. Τέλος πάντων, το subversion σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν σβήνω ποτέ αρχεία (εκτός από downloads) και ότι κάνω ήδη συχνά backups σημαίνει ότι το Time Machine μου είναι σχεδόν άχρηστο.

Για το Spaces. Μερικές ημέρες πριν την WWDC σκεφτόμουνα για την (καθόλου ικανοποιητική) κατάσταση των virtual dekstop managers. Είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μόνη πλήρης λύση σε αυτόν τον τομέα μπορεί να έρθει από την Apple. Βλέπετε, το βασικό πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές θέλω σε ένα desktop να έχω ένα παράθυρο του Safari, ένα του Emacs, ένα-δύο Terminals και μερικά προγράμματα X11, σε ένα άλλο desktop Safari, Mail, NetNewsWire, MSN Messenger, σε ένα τρίτο desktop Safari, Emacs και Mathematica κοκ.

Το πρόβλημα είναι ότι το παραπάνω σενάριο δεν είναι εφικτό γιατί δεν γίνεται να έχω διαφορετικά παράθυρα από το ίδιο πρόγραμμα σε διαφορετικά desktops. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ολόκληρο το Mac OS X είναι δομημένο πάνω στο ότι η βασική μονάδα απεικόνισης είναι το πρόγραμμα και όχι το παράθυρο. Αν δεν αλλάξει αυτή η φιλοσοφία θα υπάρχει πάντα τριβή ανάμεσα στο πως δουλεύουν οι virtual desktop managers, ή καλύτερα στο πως θέλω να χρησιμοποιώ εγώ έναν virtual desktop manager και στο βασικό μοντέλο του Mac OS X. Το μόνο συμπέρασμα είναι ότι για να δουλέψει σωστά ένας virtual desktop manager θα πρέπει η Apple κάποια στιγμή να ξυπνήσει και να κάνει βασική μονάδα απεικόνισης στο Mac OS X το παράθυρο. Αυτό δεν είναι βέβαια απλή αλλαγή και ομολογώ πως δεν περιμένω ότι θα γίνει ποτέ.

Αυτό που έκανε η Apple στο Spaces είναι ένας απλός virtual desktop manager που δεν φαίνεται να είναι πολύ καλύτερος από τους ήδη υπάρχοντες. Από όσα είδα στο σχετικό βίντεο όλα τα παράθυρα που ανήκουν σε μια εφαρμογή εμφανίζονται στο ίδιο desktop. Έτσι δυστυχώς το window management στο Mac OS X συνεχίζει να μειονεκτεί σε σχέση με το Linux.

Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο* στην WWDC ήταν το Leopard και δεν μπορώ να πω ότι έχω ενθουσιαστεί. Ξέρω ότι δεν παρουσιάστηκαν όλες οι νέες δυνατότητες του λειτουργικού αλλά αυτά που παρουσιάστηκαν είναι κατά την γνώμη μου πολύ λίγα. Ίσως η λιγότερο εντυπωσιακή αναβάθμιση από τo 10.1.

* Τα Mac Pro είναι εκπληκτικά μηχανήματα αλλά δεν χρειάζομαι υπολογιστή σε αυτήν την κατηγορία.