Crash!

Φεύγω από την δουλειά στις 5 με το αυτοκίνητο. Περιμένω στην διασταύρωση για να στρίψω δεξιά. Δεν έχω προτεραιότητα. Από αριστερά έρχονται συνεχώς αυτοκίνητα και ποδήλατα. Βλέπω να έρχεται ένα λεωφορείο και σκέφτομαι ότι θα σταματήσει στην στάση περίπου 20 μέτρα πριν την διασταύρωση. Ωραία! Ο δρόμος αδειάζει από ποδήλατα. Τέλεια! Στρίβω. Ακούω μια κόρνα· φρενάρω. Το λεωφορείο δεν σταμάτησε στην στάση και το βλέπω τώρα να περνάει στα 5 εκατοστά από την μπροστινή αριστερή πλευρά μου. Ευτυχώς γλύτωσα. Το λεωφορείο είναι διπλό. Το πίσω μέρος του βρίσκει στον προφυλακτήρα μου και τον ξηλώνει. Εντελώς. Merde. Fuck. Γαμώτο. Ο οδηγός του λεωφορείου κατεβαίνει. Παραδέχομαι με μια χειρονομία ότι φταίω. Do you speak English? Όχι μου κάνει. Πηγαίνω το αυτοκίνητο λίγο προς την άκρη για να ελευθερώσω τον δρόμο. Δεν έχω πολλές δυνατότητες ελιγμών γιατί έχει πολύ κίνηση. Ζητάω από τον οδηγό του λεωφορείου σε σπαστά Ολλανδικά να πάει λίγο μπροστά για να μπορέσω να φέρω το αυτοκίνητο δίπλα στο πεζοδρόμιο. Αρνείται και κάτι μου λέει στα Ολλανδικά αλλά δεν καταλαβαίνω. Έρχεται η αστυνομία. Δύο παιδιά: αγόρι, κορίτσι. Ευτυχώς μιλάνε Αγγλικά. Πολύ ευγενικοί. Μου λένε ότι δεν επιτρέπεται να οδηγήσω το αυτοκίνητο στην κατάσταση που είναι και φωνάζουν γερανό. Συμπληρώνουμε μια δήλωση. Με ρωτούν τι έγινε και παραδέχομαι ότι έφταιγα. Το λεωφορείο φεύγει. Βάζουμε το αυτοκίνητο στην άκρη. Περιμένουμε τον γερανό μέσα στο περιπολικό. Η θερμοκρασία έξω είναι -2. Ο γερανός έρχεται. Οι αστυνομικοί φεύγουν. Ο οδηγός του γερανού με πηγαίνει σπίτι και παίρνει το αυτοκίνητο στο γκαράζ της εταιρείας του. Την επόμενη θα το πάει σε κάποιο συνεργείο για επισκευή. Ωραία μέρα.